ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳು

 ಮಳೆಗಾಲ ಆರಂಭವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಶಬ್ದ ಪ್ರಪಂಚ ಬದಲಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಮಳೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಡು ಮೊದಲ ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತದೆ. ಸೊರಗಿದ್ದ ಹಳ್ಳಗಳು ಮತ್ತೆ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬುತ್ತವೆ. ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳು ತೊಳೆದು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕೀಟಗಳ ಸದ್ದು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪೆಗಳ ಗಾಯನದಿಂದ ಜೀವಂತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಮಳೆಗಾಲದ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲೇ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟವಾದ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹಾರುವುದಿಲ್ಲ. ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಾವಲಿಗಳಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇವುಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಎತ್ತರದ ಮರದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಮರದ ಕಡೆಗೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ಲೈಡ್ (Glide) ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇವುಗಳನ್ನು ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳು ಅಥವಾ ಗ್ಲೈಡಿಂಗ್ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಇವುಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಕೈ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳ ಬೆರಳುಗಳ ನಡುವಿನ ವಿಶಾಲವಾದ ಚರ್ಮದ ಪೊರೆ (webbing). ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಪ್ಪೆಗಳಿಗಿಂತ ಈ ಪೊರೆಗಳು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಜಾರುವಾಗ ಅವು ಒಂದು ರೀತಿಯ "ಪ್ಯಾರಾಚೂಟ್"ನಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಜಿಗಿಯುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪೆಯು ತನ್ನ ನಾಲ್ಕೂ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆಗ ಬೆರಳುಗಳ ನಡುವಿನ ಪೊರೆಗಳು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಗಾಳಿಯ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಬೀಳುವ ವೇಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ದಿಕ್ಕನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು ಪಕ್ಕದ ಮರ ಅಥವಾ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

2014ರಲ್ಲಿ ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮಲಬಾರ್ ಹಾರುಗಪ್ಪೆ (Rhacophorus malabaricus)ಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಸಣ್ಣ ಕೆರೆಗಳು, ಹೊಂಡಗಳು, ಬಾವಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರೆ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳ ಸುತ್ತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಕಪ್ಪೆ, ನಾನು ಆವರೆಗೆ ಕಂಡಿದ್ದ ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕ ಉಭಯವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ಹೊಳೆಯುವ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣ, ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಬೆರಳುಗಳ ನಡುವಿನ ವಿಶಾಲವಾದ ಪೊರೆಗಳು ಮೊದಲ ನೋಟದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದವು.

ಆ ದಿನದಿಂದ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ ಆರಂಭವಾಯಿತು!

2014ರ ನಂತರ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಲಬಾರ್ ಹಾರುಗಪ್ಪೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಹಗಲಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ರಾತ್ರಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ.

2022ರಲ್ಲಿ ಶೃಂಗೇರಿಯಿಂದ ಕುದುರೆಮುಖಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪೆಗಳೊಡನೆ ಮರಿಗಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಆ ಸಂಜೆ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಹೊಸ ಬದುಕು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು ಮರೆಯಲಾಗದ ಅನುಭವ. ಒಂದು ಬಾವಿಯೂ ಎಷ್ಟೊಂದು ಜೀವಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದು ಆಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅವೆಲ್ಲಾ ಮಲಬಾರ್ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳು! (Rhacophorus malabaricus)

ಕುದುರೆಮುಖ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಬಾವಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಅನೇಕ Rhacophorus malabaricus ಕಪ್ಪೆಗಳು

ಮಲಬಾರ್ ಹಾರುಗಪ್ಪೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡಿರುವ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳ ಬಳಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಹೊಳೆಯುವ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣ, ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಕೈ-ಕಾಲುಗಳ ನಡುವಿನ ವಿಶಾಲವಾದ ಪೊರೆಗಳು ಇದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ಕರ್ನಾಟಕ, ಕೇರಳ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. 

2023ರ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಮಲಬಾರ್ ಹಾರುಗಪ್ಪೆ ಆಗಾಗ ನೋಡಲು ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳ ಬಳಿ ಅವುಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಶ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ Rhacophorus malabaricus

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಬೇಧದ ಹಾರುಗಪ್ಪೆ Rhacophorus lateralis ಕೂಡ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಇಗೊಮ್ಮೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಭೇದವು ತನ್ನ ದೇಹದ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬಣ್ಣದ ವಿನ್ಯಾಸದಿಂದ ಇತರ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತುಸು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದು, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಂಡುಬರುವ ಸ್ಥಳೀಯ (Endemic) ಪ್ರಭೇದವಾಗಿದೆ.

ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಭೇದ Rhacophorus lateralis

2023ರಲ್ಲಿ ಉಭಯವಾಸಿಗಳ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಸಲುವಾಗಿ ವಾಲ್ಪರೈನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಇನ್ನೆರಡು ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ Rhacophorus pseudomalabaricus ಅನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ ಇದು R. malabaricus ಅನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದೇಹದ ಕೆಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಲಕ್ಷಣಗಳು, ಹರಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಆನುವಂಶಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಇವೆರಡೂ ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರಭೇದಗಳೆಂದು ತೋರಿಸಿವೆ. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ pseudo, ಎಂದರೆ ಸುಳ್ಳು ಅಥವಾ ಹೋಲಿಕೆಯ ಮಲಬಾರಿಕಸ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ವಾಲ್ಪರೈನಲ್ಲಿ ಕಂಡ Rhacophorus pseudomalabaricus

ಆಗ ನೋಡಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಹಾರುಗಪ್ಪೆ Rhacophorus calcadensis. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಕಲಕ್ಕಾಡ್ ಪ್ರದೇಶದ ಹೆಸರನ್ನೇ ಈ ಪ್ರಭೇದಕ್ಕೆ ಇಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಭೇದದ ಆವಾಸ ಸ್ಥಾನ ಅತ್ಯಂತ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅದರಿಂದಾಗಿ ಇದರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಹೀಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕೂ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ ನನಗೆ ದೊರೆಯಿತು.

ವಾಲ್ಪರೈನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಭೇದ Rhacophorus calcadensis

ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರವಾಸಿ ಉಭಯವಾಸಿಗಳು. ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬಹುಪಾಲನ್ನು ಮರಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ಕಳೆಯುತ್ತವೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಿಶಾಚರಿಗಳಾಗಿರುವ (Nocturnal) ಇವು, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ.

ಒಂದು ಮರದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಮರಕ್ಕೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಜಾರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳ ವಿಕಾಸದ ಫಲವಾಗಿದೆ. ದಟ್ಟ ಮಳೆಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕಿಳಿಯದೆ ಸಂಚರಿಸಲು, ಇತರ ಬೇಟೆಗಾರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಥವಾ ಕೊಂಬೆಗಳ ಮೇಲೆ ಚಲನೆಯಿಲ್ಲದೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಬಣ್ಣವು ಮರಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಬೆರೆತುಹೋಗುವುದರಿಂದ ಇವನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ವಿವಿಧ ಕೀಟಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಪತಂಗಗಳು, ನೊಣಗಳು, ಜೀರುಂಡೆಗಳು, ಇರುವೆಗಳು, ಜೇಡಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಸಣ್ಣ ಅಕಶೇರುಕಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತವೆ. ಉದ್ದವಾದ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ನುಂಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಕಾಡಿನ ಕೀಟಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿಯೂ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ.

ಮರದಿಂದ ಮರಕ್ಕೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ಲೈಡ್ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಬೆರಳುಗಳ ನಡುವಿನ ತೊಗಲು, ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಬೆರೆತುಹೋಗುವ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆಯ ಚಟುವಟಿಕೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಮಳೆಕಾಡಿನ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ಜೀವಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಿವೆ.

ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಗಾಗಿ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿನ ಸಣ್ಣ ತೊರೆಗಳು, ಕೊಳಗಳು ಮತ್ತು ಮಳೆನೀರು ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಜೀವದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಕಪ್ಪೆಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಧ್ವನಿಯ ಮೂಲಕ ಹೆಣ್ಣು ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.

ಹೆಣ್ಣು ಕಪ್ಪೆ ಸಮೀಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಗಂಡು ಕಪ್ಪೆಯು ಅದರ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಕೂಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆಂಪ್ಲೆಕ್ಸಸ್ (Amplexus) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಣ್ಣು ಕಪ್ಪೆ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವುದು ಮತ್ತು ಗಂಡು ಕಪ್ಪೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಫಲವತ್ತಾಗಿಸುವಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ನೊರೆಯ ಗೂಡು (Foam Nest) ನಿರ್ಮಿಸುವುದು. ನೀರಿನ ಮೇಲಿರುವ ಮರದ ಕೊಂಬೆ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಕಪ್ಪೆಗಳು ಸೇರಿ ಬಿಳಿ ನೊರೆಯಂತಹ ಗೂಡನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ನೊರೆಯೊಳಗೆ ಹೆಣ್ಣು ನೂರಾರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತದೆ. ನೊರೆಯು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಒಣಗದಂತೆ ಕಾಪಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವು ಬೇಟೆಗಾರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಯೂ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಗೊದಮೊಟ್ಟೆಗಳು (Tadpoles) ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಆಗ ನೊರೆಯ ಗೂಡು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕರಗಿ, ಮರಿಗಳು ಕೆಳಗಿರುವ ನೀರಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅವು ಹಲವಾರು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಕ್ರಮೇಣ ಕಾಲುಗಳು ಮೂಡಿ, ಬಾಲವು ಮಾಯವಾಗಿ, ಪುಟ್ಟ ಕಪ್ಪೆಗಳಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಅವು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಮರವಾಸಿ ಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.

ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವನಚಕ್ರವು ಮಳೆಗಾಲದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಳೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ನಡೆಯುವ ಸಣ್ಣ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳು ನಾಶವಾದರೆ, ಈ ಕಪ್ಪೆಗಳ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಡಿನ ಸಣ್ಣ ಕೊಳಗಳು, ತೊರೆಗಳು ಮತ್ತು ತೇವಭರಿತ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳ ಉಳಿವಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ.

ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ವಿಧಾನವು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅದ್ಭುತ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ನೀರು ಮತ್ತು ಮರ—ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಅವುಗಳ ಜೀವನಚಕ್ರವು ವಿಕಾಸದ ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. 

ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅವುಗಳ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಗುವುದು. ಇದನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಒಂಟೋಜೆನೆಟಿಕ್ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆ (Ontogenetic Colour Change) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಜೀವಿಯ ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಬದಲಾವಣೆ. 

ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಗೊದಮೊಟ್ಟೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಕ್ರಮೇಣ ಪುಟ್ಟ ಕಪ್ಪೆಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅದರ ಬಣ್ಣವು ವಯಸ್ಕ ಕಪ್ಪೆಯ ಬಣ್ಣಕ್ಕಿಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು. ಕೆಲವು ಪ್ರಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ಮರಿಗಳು ಕಂದು, ಹಳದಿ ಅಥವಾ ಕಿತ್ತಳೆ ಛಾಯೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ದೇಹವು ಕ್ರಮೇಣ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ವಾರಗಳು ಅಥವಾ ತಿಂಗಳುಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ವಿಭಿನ್ನ ಬಣ್ಣಗಳು ಅವುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಂತ ಮತ್ತು ಅವು ವಾಸಿಸುವ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರಬಹುದು ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳು ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದುಬಂದಿಲ್ಲ. 

ಇತ್ತೀಚಿನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ತೋರಿಸಿರುವಂತೆ, ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪ್ರಭೇದ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹಲವು ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರಭೇದಗಳಾಗಿವೆ. ಕಳೆದ ಎರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹರಚನೆ, ಬಣ್ಣ, ಭೌಗೋಳಿಕ ಹರಡುವಿಕೆ, ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹಾಗೂ ಆನುವಂಶಿಕ (DNA) ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ Rhacophorus ಕುಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರಭೇದಗಳಿರುವುದನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ದೃಢಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. 

ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಪರ್ವತಶ್ರೇಣಿಗಳು, ಆಳವಾದ ಕಣಿವೆಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳು ಲಕ್ಷಾಂತರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳ ವಿವಿಧ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳಿಸಿವೆ. ಈ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವುಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ವಿಭಿನ್ನ ಪರಿಸರಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೊಸ ಪ್ರಭೇದಗಳಾಗಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿವೆ ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. 

ವರ್ಗೀಕರಣ ಶಾಸ್ತ್ರವು ಕೇವಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಹೆಸರಿಡುವ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಯಾವ ಪ್ರಭೇದ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಯಾವುದು ಅಪರೂಪ? ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಬೇಕು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡುವ ವಿಜ್ಞಾನ ಅದು. ಕೆಲವು ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ವಿಶಾಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಭೇದದ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಮಹತ್ವವಿದೆ. 

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಸಂಚಾರ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಈ ಕಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನುಭವ. ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಹೊಳೆಯುವ ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣುಗಳು, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೊಂಬೆಗಳ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸುವ ಅವುಗಳ ನಡಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮರದಿಂದ ಮರಕ್ಕೆ ಜಾರುವ ದೃಶ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಪರೂಪದ ಅದ್ಭುತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಹಾರುಗಪ್ಪೆಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಪ್ಪೆಗಳು ಕೇವಲ ನೋಡಲು ಸುಂದರ ಕಪ್ಪೆಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವು ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಆರೋಗ್ಯದ ಸೂಚಕಗಳು. ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೀರು, ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡು ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ವಾಸಸ್ಥಾನ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬದುಕಬಲ್ಲವು. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಟಾರ್ಚಿನ ಬೆಳಕನ್ನು ಹರಿಸಿದಾಗ ಹಸಿರು ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ, ಪೊದೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಕುಳಿತಿರುವ, ಮರದ ಮೇಲಿನ ಅಥವಾ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ನೀರಿನ ಸಮೀಪ ಕುಳಿತಿರುವ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಕಪ್ಪೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಬೀಳಬಹುದು. ಆಗ ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಯಲ್ಲ, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಯ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಪಾತ್ರ ಎಂದು ನಿಮಗೂ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.